تبليغاتX
دو عاشق

دو عاشق

تقدیم به تو عزیز دلم که دربرابر وجود پر از مهرت هیچ است

به مناسبت تولدم

دوست دارم تا اخرين باقيمانده ی جانم تو را عاشق  كنم

زندگی من در زلالی چشمان تو خلاصه شده

زندگی من در نفس های بازدم تو جاری شده

 زندگی من در همين از تو نوشتن ها وسعت يافته

نفس كشيدن من تنها با ياد اوری زنده بودن تو امكان پذير است

همين كه گاه نگاه چشمان پر از عشق يا سردی تو را ميبينم برايم كافی است و قانع

كننده است كه زندگی زيباست

اگر روزی از ديار من سفر كنی با چشمانی نابينا شده از گريستن در نبودت جای

قدمهايت را بر روی سنگفرش خيابان گل باران ميكنم

 

 

من خسته و بی هـــدف در کــوچه هـــای غربت ســـر گـــردانـــم فـــضای

شهر را غبار غربت ویاءس فرا گــرفــتـه دیــگــر خــسـته شده ام به دیواری

سرد و سیاه تکیه می دهم اما سایه ام مرا کشان کشان دنبال خو می برد

آخر مقصد و راه من کجاست هیچ کسی نیــست انــگار درایــن هــمــه بــا

هم غریبند همه همانند سایه ای ســیــاه با شـتـاب از کـنـار هم می گذرند

و خود را در گورسـتــان تـاریـک خـانـه هایـشـان پـنـهـان مـی کـنـنـد و مــن 

و سایه ام همچنان سر گردان زمان سالهاست که در اینجا گم شده اسـت 

و برای کسی مهم نیست که دست شب چنان زغــال زمـیـن و آسـمـان را 

سیاه کرده است سایه ام مرا به زیر اتاقی روشن می برد انـگــار شـخصی 

آنجاست که به روشنایی علاقه مند است و پشت پنــجــره ایـسـتـاده و بـه 

بیرون می نگرد چشمانش برقی عجیبی از امید دارد بــا چــشـمـانــــــــم 

به او می فهمانم به کشمکش احتیاج دارم تا با دسـتــش غــبـار غـربــت و

یاءس را از پیراهن روحم بتکاند پس عاشـقـانــه بــا او بــه راه مـی افــتــم 

تــــــــا شــــــــب را نــــــــــا بـــــــــود کـــــــنــــــیـــــــــــم

 

 

کجا بــودي وقتي برات شکستـم             يخ زده بود شـاخه گُلم تو دستـــم

کجــا بـودي وقتــي غريبــي و درد            داشت مـن تنها رو ديوونه ميـــکـرد

کجــا بودي وقتي کنـار عکســـات            شبا نشستم به هواي چشمـــات

کجا بــودي ببيني مــن ميســـوزم            عيــن چشــات سيـاهه رنـگ روزم

ســـرزنشــــاي مردمـــو شنيـــدم            هــر چــي که باورت نميشه ديـدم

کنـــايه هــاشونــو به جون خريدم            نبــود ستــاره ام شبـا گريه چيـدم

کجا بودي وقتي اشکــام ميريخت           خون جاي گريه از چشام ميـريخت

کجـــا بودي وقتـــي آبـــروم مـــرد           امــا به خـاطر چشات قسم خـورد

کجـــا بودي وقتي که پرپر شـــدم           سوختم و از غمت خاکستر شدم

خنده واسه هميشه از لبـام رفت

رسيد از مرمر رويــاهـــــام رفت 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  جمعه 4 تیر1389ساعت 16:26  توسط یگانه  | 

؟؟؟؟؟؟؟؟؟

هيچکس با من نيست !...مانده ام تا به چه انديشه کنم...

مانده ام در قفس تنهايی...در قفس ميخوانم...

چه غريبانه شبي ست... شب تنهايی من!...

 

  تنها

 

یه وقتایی به چشم من از خود من خودی تری
 وقت فروریختن تن تنها امید آخری
یه وقتایی غریبه ای رنگ غروب رفتنی
تو روز ویرون دلم هر چی كه ساختی میشكنی
برای من مثل چشام نزدیكی اما دور میشی
 برای بیقراریام فاصله صبور میشی
كجا رو داری میپایی عاقبت نگات منم
منم كه توی آسمون طرح چشاتو میزنم
میری یه جا كه دست من نتونه پیدات بكنه
نتونه جاده راهشو نثار پاهات بكنه
غریبگی نكن عزیز تو لحظه های بی امید
واسه كسی كه وعده رفاقت از تو می شنید

      http://files.myopera.com/saeedhm/albums/636121/dard-eshgh.jpg

 

تو هرگز دلتنگی چشمانم را ندیدی
و تصویر خاموشی قلبم را در روشنای آرزوهایت
تو فریاد سکوتم را در میان واژگان روزمره زندگی نشنیدی
تو فرصتی نداشتی
برای برداشتن سیب سرخی از دستانم
فرصتی نداشتی برای باور کردن باورهایم
جاده ها چنان تو را در خود گرفتار کرده اند
که لحظه ای توان ایستادن نداری
تو فرزند سفر بودی
و من نواده سکوت خویشتن
دیگر انتظارت را به انتظار نخواهم نشست
برو مسافر
جاده قدم های تو را دلتنگ است ...

 

      http://mabulle78.m.a.pic.centerblog.net/05c6hsy8.jpg

 

این شب ها
چشم های من خسته است
گاهی اشک ، گاهی انتظار
این سهم چشم های من است

 

مترسک ناز می کند
کلاغ ها فریاد می زنند
و من سکوت می کنم....
این مزرعه ی زندگی من است
خشک و بی نشان

 

نمی دانم چرا امشب واژه هایم خیس شده اند
مثل آسمانی که امشب می بارد....
و اینک باران
بر لبه ی پنجره ی احساسم می نشیند
و چشمانم را نوازش می دهد
تا شاید از لحظه های دلتنگی گذر کنم

 

در امتداد نگاه تو
لحظه های انتظار شکسته می شود
و بغض تنهایی من
مغلوب وجود تو می شود

 

                   

 

 

                http://www.filemagazine.com/thecollection/archives/images/Dark Night.jpg

 

                   

 

 

 

در ویرانه ی تنهایی من چیزی جز انتظار نیست . 


             دیوار های ویرانه ام دیگر واژه های انتظار را خوب نمی فهمند .


                                                           پنجره ویرانه ام به روح پاییزی عادت کرده است


و می داند ، از اشکهایم می فهمد که انتظارم برای کیست .


 نیلوفر های کنار پنجره ام برای آمدنت دست دعا بلند کرده اند .


 کبوتر سفید بام کلبه ام می داند انتظار تو را می کشم .


                                               می رود تا شاید خبری را برایم بیاورد
ولی هرگاه باز می گردد


در چشمانش سنگینی غمی را حس می کنم ،


                                         چیزی نمی گوید و پر می کشد .


                                                   می داند اگر بگوید خبری از مسافر تو نبود


                                                                            اشک هایم سرازیر می شوند .


                               من به شقایق هایم آب نمی دهم


                                 آنها با اشکهایم پرورش یافتند .

آسمان را خبر کردم


            که هرگاه پرتو های عشقت را به من تابیدی


                                                                    آفتابی شود


 ولی سالهاست که آسمان ویرانه ام ابری است


                                                             و می بارد .


ای بهاز زندگیم !


            بیا ، بیا تا پنجره ام از من خسته نشده ،


                                  بیا تا گلهایم با من قهر نکرده اند .

 
                                                 بیا تا کبوترم حرفی برای گفتن داشته باشد


 بیا تا آسمانم آفتابی باشد ،


 بیا و به این  انتظار پایان ده .

 

 

         http://i6.tagstat.com/image01/3/af0f/00DR00m8WYf.jpg

 

 

امروز بیشتر از هر روزی احساس تنهایی می کنم

با خودم می گم امروز کسی رو ندارم...

                                                          ... ولی دارم شایدم داشتم

دلم گرفته!!

            برای چی؟

 هیچی نمی دونم شاید می دونم و  نمی خوام بدونم......

یکی رو الان می خوام سرم و رو شونه هاش بذارم و ....!! 

 ولی کسی رو ندارم جز هیچکس

                                            دلم گرفته و .......!!

شاید امروزه من یه خیال باشه یه خیال پوچ

                                                و تنهایم هم یه سراب باشه
 

 

 

 

 

روزی اگر سراغ من آمد به او بگو

                    من می‌شناختم او را

        نام تو راهمیشه به لب داشت

                                            حتی

                                                در حال احتضار

                            آن دل‌شكسته عاشق بی‌نام و بی‌نشان

                                                                آن مرد بی‌قرار

 

روزی اگر سراغ من آمد به او بگو

    هر روز پای پنجره غمگین نشسته بود

                                وگفتگو نمی‌كرد

                                     جز با درخت سرو

در باغ كوچك همسایه

        شبها به كارگاه خیال خویش

            تصویری از بلندی اندام می كشید

            و در تصورش

                تصویر تو بلندترین سرو باغ را

                                    تحقیر كرده بود

 

روزی اگر سراغ من آمد به او بگو

                            او پاك زیست

                            پاكتر از چشمه ای نور

                                     همچون زلال اشك

                یا چون زلال قطره باران به نوبهار

                        آن كوه استقامت

                        آن كوه استوار

                            وقتی به یاد روی تو می‌بود

                                                    می‌گریست

 

روزی اگر سراغ من آمد به او بگو

                    او آرزوی دیدن رویت را

                        حتی برای لحظه ای از عمر خویش داشت

            اما برای دیدن توچشم خویش را

                آن در سرشگ غوطه ور آن چشم پاك را

                پنداشت

                   آلوده است و لایق دیدار یار نیست

 

روزی اگر سراغ من آمد به او بگو

    آن لحظه ای كه دیده برای همیشه بست

                    آن نام خوب بر لب لرزان او نشست

                    شاید روزی اگر

                                    چه ؟

                                        او ؟

                                             نه آه ... نمی آید

 

 

          http://2.bp.blogspot.com/_7vDzXftwEdc/SQRsASbKgXI/AAAAAAAAET4/s6PH1SI4ctU/s400/DSC03615.JPG

 

 

 

        http://www.sharemation.com/pedram1/12527.jpg

 

 

 

ویرانه ایست قلبم بی کس و تنها

و این خواست خود من است.

من خودم می خواهم تنها باشم و با تنهایی خودم بمیرم.

هر روز قصرهایی ویرانه می شوند و راهی دیار گور.

و ویرانه هایی که فرو می ریزند و زیر خلوار ها خاک مدفون می شوند.

من قصر نمی خواهم تا دست تقدیر ویرانش  سازد.

من زندگی نمی خواهم تا دست مرگ نابودش سازد.

من هیچ نمی خواهم خدایا

فقط آنچه را که به من داده ای از من نستان.

خدایا ویرانه ی دلم را به یاد خود زنده ساز

من همین ویرانه ی دل را دوست می دارم.

ویرانه ای که از یاد تو آباد است.
خدایا چشمان عشق را بسته ام

تا مرا به راه خود همسفر نگردد.

من تمام تنهایی هایم را قاب کرده و جلوی طاقچه ی چشمانم گذاشته ام تا از یاد نبرم آنها را

می دانم تقدیر من تنهاییست.

 

          fwg38.jpg

+ نوشته شده در  یکشنبه 11 بهمن1388ساعت 16:50  توسط یگانه  | 

هستی ؟

 

بغلم کن عشق خوبم بذار حس کنم تنتو...

از حرارتت بميرم بگيرم عطر تنتو...

واسه من آغوش گرمت تنها جای امن دنياست...

ساز آشنای قلبت خوشترين آهنگ دنياست...

منو که بغل بگيری گم ميشم تو شهر رويا...

بند مياد نفس تو سينم مثل مجنون پيش ليلا...

به تو شفاف و برهنه دل سپردم بی محابا...

بغلم کن تا نميرم بی تو، تو دستای سرما...

مثل دامن فرشته شب ما قديس و پاکه...

حتی ماه به حرمت ما، عاشقونه تر می تابه...

بغلم کن عشق خوبم بذار آرامش بگيرم...

سر بذارم روی شونت با نفسهات خو بگيرم...

جز سرانگشتهای گرمت تن من عشقی نديده...

دست بكش رو گونه ی من٬ منو خواب كن تا سپيده...

 

 

دست خودم نیست...

اگر می بینی عاشق تو هستم٬ دیوانه تو هستم و تمام فکر و زندگی من تو شده ای٬

به خدا بدان که این دست خودم نیست!!!

اگر می بینی چشمانم در بیشتر لحظه ها خیس است و دستانم سرد است٬

و اگر می بینی همه لحظه های دور از تو بودن این همه سخت و پر از غم و غصه است٬

بدان که این دست خودم نیست!!!

دست خودم نیست که همه لحظه ها تو را درجلو چشمانم می بینم وبه یاد تومی باشم٬

دست خودم نیست که دوست دارم همیشه در کنارت باشم، دستانت را بگیرم،

بر لبانت بوسه بزنم و تو را در آغوش خودم بگیرم!!!

به خدا دست خودم نیست که هر شب به آسمان نگاه می اندازم٬

و ستاره ای درخشان را می بینم و به یاد تو می افتم!!!

دست خودم نیست که هر سحرگاه به انتظارت می نشینم٬

تا در آسمان دلم طلوعی دوباره داشته باشی...!!!

 

 

زیباترین نگاه٬ نگاه عاشقانه و معصومانه تو بود...

زیباترین سخنی که شنیدم٬ سکوت دوست داشتنی تو بود...

زیباترین احساساتم٬ گفتن دوست داشتن تو بود...

زیباترین انتظار زندگیم٬ حسرت دیدار تو بود...

زیباترین لحظه زندگیم٬ لحظه با تو بودن بود...

زیباترین هدیه عمرم٬ محبت تو بود...

زیباترین تنهاییم٬ گریه برای تو بود...

زیباترین اعترافم٬ عشق تو بود...

 

 

 

باور کن که دوستت دارم...

ای تنها بهانه برای زنده بودنم٬ نفس کشیدنم دوستت دارم...

ای امید و آرزوی من، دنیای من دوستت دارم...

ای تو به زیبایی یک گل سرخ، به پاکی یک چشمه زلال،

به لطافت باران بهار دوستت دارم...

ای تو فصل بهارم، همیشه یارم، همدم این دل دوستت دارم...

ای تو آرامش وجودم، همه بود و نبودم،

هستی و تار و پودم دوستت دارم...

ای تو طلوع زندگی ام، ناجی لب تشنگی ام دوستت دارم...

ای تو عشق زندگی ام، همیشگی ام، ماندنی ام دوستت دارم...

دوستت دارم و خواهم داشت٬ ای که تو لایق این دوست داشتنی...

عاشقت می مانم و خواهم ماند٬ ای که تو لیلی این دل دیوانه ای...

به خاطرت جانم را، زندگی ام را، فدایت می کنم، نثارت میکنم...

دوستت دارم که چشمهایم را قربانی نگاهت میکنم...

اگر می گویم که دوستت دارم از ته دلم می گویم،

از تمام وجودم می گویم!!!

باور کن دوستت دارم...

 

 

هرگز تو را فراموش نخواهم کرد،

حتی اگر مرا از یاد ببری...

و هرگز از تو رنجور نخواهم شد،

چرا که دوستت دارم...

دیوانه وار عاشقت شدم،

چرا که مهربانی را در تو دیدم...

با چشمانت وجودم را دگرگون ساختی،

و اگر تو نبودی هرگز عاشق نمی شدم...

نه تو از عشق من دست می کشی،

و نه قلب من از عشقت روی گردان می شود...

به خدا سوگند، وجودِ تو در سرنوشتِ من نوشته شده است...

و اگر با مژگانت اشاره ای کنی،

فرسنگها را خواهم پیمود...

چرا که شبِ عشق بسیار طولانیست...

و قلبم در آرزویِ تو می سوزد...

آنگاه که از برابرِ دیدگانم دور شوی،

خورشیدِ وجودم پنهان می گردد...

ابرهای غم و اندوه مرا در برمی گیرد...

و به دنیای غریبی می برند...

همیشه در قلبم حضور داری...

عشقت زندگیم را گلباران کرده است...

تمامی این دنیا را،

با قلبی پر از رمز و راز در کنارت طی کرده ام...

 

 

باید دیوونگیهامو ببخشی٬ نگاه سرد چشمامو ببخشی

می دونم گاهی حرفام خیلی تلخه٬ بگو می تونی حرفامو ببخشی

 باید گاهی توچشمام خیره شی تا٬ ببینی تا چه حد غمگین وخسته ام

نمی دونم دخیل دلخوشیمو٬ به چشمای کدوم آیینه بستم

 یه دنیا خاطره تو کوله بارم٬ منو از زندگی مأیوس کرده

شبای بی چراغ زندگیمو٬ پر از تنهایی و کابوس کرده

 تو نور روشن روزای بعدی٬ همون روزایی که آیینه وارن

همون روزای خوشرنگ دل انگیز٬ که تو آغوششون پروانه دارن

 تو می تونی منو آشتی بدی با٬ شبای روشن ستاره بازی

تو می تونی کنار من بمونی٬ تو می تونی منو از نو بسازی

 تو می تونی با یه لبخند شیرین٬ بدیهای منو آسون ببخشی

می تونی به کویر خشک قلبم٬ تو به آهستگی بارون ببخشی

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 7 بهمن1388ساعت 9:49  توسط یگانه  | 

فقط به خاطر تو

 اي پرشكوه در لحظه‌ي ديدار

تو را خواهم سرود

تا تمام دنيا بدانند كه تو هستي

و به همه بگويم

كه تو را دارم.

با تمام وجود،و براي تمام عمر،

تو را خواهم سرود.

در لحظه‌ي ديدار با تو

دستانت را خواهم گرفت

و حس خوب گرماي دستانت را

به تصوير خواهم كشيد.

 تو خوبي،

تو سرشار از آرامشي.

تو را خواهم پرستيد

در تمام زمانها و تا ابد،

و نهال عشق تو را

در دل خواهم كاشت

براي هميشه...

 

 

چشم به راه
.
.
.
 

آرام دل و ديده ي ما ازسفر آيد

تا بي خبرم شاد كند بي خبر آيد

اندر پي اين شام سيه چون سحر آيد

خورشيد بر آيد

 

تا زنگ فراق از دل تنگم بزدايد

اول به سراغ من افسرده دل آيد

در ظلمت اين كلبه چو مه رخ بنمايد

آغوش گشايد

 

من از دل پردرد يك ناله برآرم

چون جان به برش گيرم و بر سينه فشارم

بر دامن او سر نهم و اشك ببارم

تا جان بسپارم

 

اي واي كه اين صحنه همه خواب و خيال است

او را چه غم امروز كه عاشق به چه حال است

آن آرزوي خام كه در حكم محال است

اميد وصال است

 

باز آي كه دگر دل من تاب ندارد

وين گلشن جان يك گل شاداب ندارد

زنداني زندان تو مهتاب ندارد

شب،خواب ندارد

 

خواندم همه شب با غم واندوه خدا را

كز من بستان اين تن از روح جدا را

يا باز رسان يار سفر كرده ي ما را

درياي صفا را

 

هر چند خزان است و نشاطي به چمن نيست

هر چند در اين دشت به جز زاغ و زغن نيست

هر چند  در اين باغ گل و سرو و چمن نيست

كس شاد چو من نيست

 

امروز مرا با گل و گلزار چه كار است؟

من خود همه گل بينم اگر خود همه خار است

درچشم  من  امروز كه بر مقدم يار است

پاييز بهار است...!

 

Click to view full size image

 

اگر بر جای من غیری گزیند دوست حاکم اوست
حرامم باد اگــــر من جان به جای دوست بگزینم

عاشق بودن
تجربه تمامي احساسات بيرون از عشق
و از نو بازگشت به عشق است
عاشق بودن
تحمل رنج و درد
و توانايي غلبه و از ياد بردن اين رنج و درد است.
عاشق بودن
همان است كه بداني ديگري كامل نيست
بتواني بخش هاي نازيبا را ببيني ولي
بر بخش هايي كه دوست مي داري تاكيد كني
و شادمانه هردو را بپذيري.
عاشق بودن
برپا ساختن ستونهاي استوار بربناي احساسات است
ولي جايي نيز براي تغيير بگذار
چون
داشتن احساس يكسان در تمام عمر
جايي براي رشد،تجربه و آموختن نمي گذارد.
عاشق بودن
توانمند بودن در پذيرفتن ايده ها و واقعيت هاي نو است.
دانستن آن است كه ديگري نيز آنچه كه بوده باقي نمي ماند
و تغيير آرام آرام او را دگرگون مي كند.
عاشق بودن
بخشيدن تا سرحد فقر است
والاترين هديه ها بين دوستان
اعتماد است و درك متقابل
اين دو ارمغان عشق اند.
عشق ايثار چيزي بيش از تمامي خود است،
تنها در طلب لبخندي كوچك.
عاشق بودن
ديدن نه تنها با چشم كه با دل است
پرورش بينشي در ژرفاي احساس خود و ديگري است
داشتن دركي نيكو از پيوند ميان دو انسان است.
عاشق بودن
فدا كردن خود به تمامي است
آماده تا بگويي:
((اينك من
و دوستت دارم بسيار و بسيار!
نداي تمام وجودم))
نه اينكه هر دم به رنگي درآيي و هر روز
نوايي دگر ساز كني تا پذيرفته شوي
بلكه چنان تغيير كني تا نور خوبي ها
ظلمت كمبودهايت را بپوشاند
 
 
 
 
 

التماست نمی کنم
هرگز گمان نکن که این واژه را
 در وادی آوازهای من خواهی شنید
 تنها می نویسم بیا
 بیا و لحظه یی کنار فانوس نفس های من آرام بگیر
 نگاه کن
 ساعت از سکوت ترانه هم گذشته است
 اگرنگاه گمانم به راه آمدنت نبود
 ساعتی پیش

این انتظار شبانه را به خلوت ناب خواب های تو می سپردم
 حال هم
 به چراغ همین کوچه ی کوتاه مان قسم
 بارش قطره یی از ابر بارانی نگاهم کافی ست
 تا از تنگه ی تولد ترانه طلوع کنی
اما
 تو را به جان نفس های نرم کبوتران هرزه نشین
 بیا و امشب را
 بی واسطه ی سکسکه های گریه کنارم باش
مگر چه می شود
یکبار بی پوشش پرده ی باران تماشایت کنم ؟
 ها ؟
 چه می شود ؟

برای او که مرا به مهمانی چشمانش نمی برد...

 

 

شبم بی ستاره است و من غمگین

راهم طولانی است من خسته

تاریکی آمده است و روشنایی مرده

تنهای تنها از جاده های خیال رویا ییم

می گذرم به امید دیدار تو

این تاریکی شوم مرا ویران کرد

رویاهای مرا در غصه پنهان کرد

نیست کسی که به من بیاموزد

راه و رسم عشق را

افسرده و ماتم زده تنها کنار رود کم آبی نشستم

که نیست در آن زلالی

فقط به امید دیدار تو....

 

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 8 مهر1388ساعت 16:59  توسط یگانه  | 

سر در گمم

 

لحظه های سخته تنها ماندنم

با تو یك دنیا قشنگی می شود

با تو حتی خوابهای تلخ من

یك بغل رویای رنگی می شود

هیچ می دانی دلم این روزها

بی تو دائم بی قراری می كند؟

عصر بغض آلود و خیس جمعه ها

در فراقت سخت زاری می كند؟

نامه های هر شبم را خوانده ای؟

نامه ای از لحظه های انتظار

از میان كوچه های تنگ دل

نامه ای از باغ سیب بی بهار

آسمان هم باز باریدن گرفت

می نوازد چنگ باران را خدا

بوی خوب خاك و عطر یاد تو

می كشد تا شهر رویایت مرا

كاش در این لحظه های تلخ درد

شانه هایت تكیه گاه گریه بود

كاش لبخند قشنگت از دلم

غصه های كهنه اش را می ربود!

چشمهای خیس من در یك امید

قلب من در آرزوی وصل توست

سوخت باغ هستی ام در این خزان

خوب می دانم بهاران فصل توست

 

 

 

تو ای تنها ترین سردار فتح قلب ویرانم

 تو ای شهزاده ی خوشبخت کاخ حسرت جانم

 تو ای زیباترین پروانه ی بی تاب شمع قلب  سوزانم

  به دنبال تو می گردم  

 که شاید چشمهایم را به چشمانت بدوزم

 تا نگاه خواهش دل را عیان سازم

 که شاید دستهایم را به دامانت بیاویزم

 وعشق خویش را با یک صدای لرزش ماتم

 بیان سازم

 

 

 

برای تو مینویسم که بدانی تو بودی آن یگانه عشقی که در لا به لای خرابه های قلبم لانه گزید وازآنها گلستانی جاودانه ساخت.برای تو مینویسم تا بدانی دوری ات برای من ... مثل دوری ماهی از آب است و دوری کبوتر از آسمان .برای تو مینویسم اینک...از عمق وجودم...با فریادی خاموش که در لابه لای هیاهوی عشقت گم شده است. برای تو مینویسم اینک تا بدانی ... دوستت دارم

 

 

 دلتنگی از کسی که دوستش داشتم و عمیق ترین دردها و رنج های عالم رادر رگهایم جاری کرد..! دردهایی که کابوس شبها و حقیقت روزهایم شد...دوری از تو حسرتی عمیق به قلب و دلم آویخت، تا هرگز راه بازگشت را نیابم..!دلتنگی برای تو که فرصت اندکی برای خواستنت، برای داشتنت داشتم...


گل رز

 

             کاش بودی تا دلم تنها نبود تا اسیر غصه فردا نبود 
           
کاش بودی تا نگاه خسته ام بی خبر از موج و دریا نبود
            کاش بودی تا دو دست عاشقم غافل از لمس گل مینا نبود 
            کاش بودی تا زمستان دلم این چنین پر سوزپر سرما نبود
            کاش بودی تا فقط باور کنی بعد تو این زندگی زیبا نبود 

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه 18 مرداد1388ساعت 8:31  توسط یگانه  |